NederlandsDeutsch

En nu is het zo ver - ons boek "De poëzie van de stenen" ligt op de toonbank.

We zijn bijzonder trots dat we ons boek mogen presenteren op een Symposium voor de geneeskracht van stenen.  

PERSBERICHT
De poëzie van de stenen.
Dat edelstenen een werking hebben die een bijzondere aantrekkingskracht op mensen uitoefent, dat weten we al heel erg lang. Maar kunnen stenen ook poëzie dienen? Ja, dat kunnen ze inderdaad. Althans dat meent Susanne Weissenrieder uit Lemiers bij Vaals.
Het begon allemaal met een meditatie. Rosa en Rosander werden geboren en kregen de opdracht met de rozenkwarts de liefde onder de mensen te verspreiden. Susanne Weissenrieder schreef dit verhaal en er volgden er meer. Tijdens hun spannende reis leren Rosa en Rosander vele stenen vrienden kennen, doorkruisen wereldzeeën en vliegen op een wit wolkje over Europa heen. Dankzij hun grote hart, hun moed en spirituele kracht worden ze uiteindelijk meesterleerlingen van het leven.
De schrijfster verbindt in haar verhalen op bedreven wijze sprookjes en poëzie met de bekende werking van stenen. Zo zou agaat Yin en Yang in balans brengen. Over bergkristal wordt gezegd dat hij een blik in een andere wereld schenkt en dat hij de drager alles met een zekere luchtigheid laat meester maken. Girasol zou de nevel in jou tot leven wekken en glinsterend goud zou jouw donkere kanten verlichten.
Susanne Weissenrieder stelt in haar poëtische sprookjesboek ook dat alle geliefden op de wereld zich door de moqui marbles verenigen. Persoonlijk houdt zij het meest van rozenkwarts: “De rozenkwarts reikt jou zijn hand om je hart binnen te gaan,” zegt de schrijfster. “Jouw hart wordt gekust door de liefde van de rozenkwarts en zal jou opvullen met vrede, vreugde en harmonie.
Over barnsteen drukt mevrouw Weissenrieder symbolisch uit wat haar nog op het hart ligt: “Veel mensen zijn heel verdrietig en hebben het lachen verleerd. Soms is het slechts het lachen dat de mens ontbreekt. Op het moment dat in het verhaal de prinses mens is geworden, wordt de barnsteen overal zichtbaar. Op die manier kunnen de mensen weer leren lachen dankzij de barnsteen. Hiernaast leren zij opnieuw lief te hebben en zichzelf en de ander de warmte en genegenheid te geven via een lach. En dat alleen door een lach die de hele wereld verwarmt. Lachen is het enige wat telt.”
Susanne Weissenrieder und Wolfgang Halder van Het Steenhuis in Lemiers houden zich al vele jaren bezig met de energie van mineralen. Het is hun filosofie, de stenen te beleven – de energie en hun trilling. Deze filosofie willen zij met andere mensen delen. Het boek ‘De poëzie van de stenen’ is recentelijk verschenen bij uitgeverij
Het Steenhuis.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Over de schrijvers
Susanne Weissenrieder en haar partner Wolfgang Halder laten je graag de stenen zien. In Het Steenhuis beleef en voel je de stenen op vier etages. Laat je raken in je hart en ziel. Je zult voelen dat het je goed doet.
Elk verhaal is dankzij een meditatie ontstaan. Met behulp van de betreffende stenen en het verhaal vind jij jouw eigen meditatie. Wat je dan voelt en beleeft is een klein wonder.
Tekst achterzijde boek:
De poëzie van de stenen

Het begon allemaal met een meditatie. Rosa en Rosander werden geboren en kregen de opdracht met de rozenkwarts de liefde onder de mensen te verspreiden. Tijdens hun spannende reis ontmoeten ze een boel stenen vrienden, doorkruisen wereldzeeën en vliegen op een wit wolkje over Europa heen. Dankzij hun grote hart, hun moed en spirituele kracht worden ze uiteindelijk meesterleerlingen van het leven. Laat je raken in je hart en ziel en ontdek in dit boek de ware poëzie van de stenen.
ISBN: 978-90-9024097-8, 158 pagina’s / € 17,90

 

Het Begin van alles: De geboorte van Rosa en Rosander

In een ver land, ergens in de bergen, leefden hele lieve en vriendelijke mensen vredig samen met elkaar. Het land heette Rozenkwartsland en de rozenkwarts, die hier rijkelijk aanwezig was, maakte dit liefdevol samenleven mogelijk. Telkens als de inwoners zich tegenkwamen, gaven ze elkaar, als teken van liefde en saamhorigheid, een stukje rozenkwarts. Die uitwisseling ging alsmaar door en door en niemand, maar dan ook werkelijk niemand, was bang dat vanwege het overvloedig geven en ontvangen deze roze steen zou opraken.

Iedereen in het vredige land leefde met een liefdevol mens samen in een rozenkwartshuis en deelde zijn geluk met de ander. Ze aten uit rozenkwartsborden met rozenkwartsbestek en werkten hiernaast ook met rozenkwarts. Achter elk roze huis lag een enorme berg rozenkwarts zodat iedere bewoner altijd deze steen kon doorgeven. Die berg, neen, die zou nooit slinken. Daar was geen denken aan!


Zo leefde het lieve bergvolk jarenlang gelukkig en tevreden tot de dag waarop een vreemdeling in het bergdorp kwam. Deze onbekende beviel het helemaal niet dat andere wezens zo gelukkig waren en hij niet. Hij had immers geen rozenkwarts en kon daarom geluk en liefde ook niet delen. De man gunde de lieve mensen hun geluk niet en had maar een wens: dat de lieve bevolking ongelukkig zou worden. Hij vertelde hen op een zonnige dag dat de rozenkwarts afnam en uiteindelijk op zou raken! Helemaal op, tot de laatste roze steen! Dit gerucht ging als een lopend vuurtje door Rozenkwartsland. Vanaf dat moment werden de lieve mensen bedachtzaam en overlegden nauwgezet wie ze een stukje zouden geven. Ze werden steeds zuiniger met geven, zelfs zo erg, dat ze elkaar op een dag helemaal geen rozenkwartsstukje meer gaven. Ieder hield de rozenkwarts die hij nog had voor zichzelf waardoor de mensen ontevreden en ongelukkig werden. Thuis zaten ze op hun rozenkwartsen opdat die niet op zouden gaan.


Zo is de strijd begonnen. De roze steen werd alsmaar waardevoller en het ging alleen nog maar om het bezitten ervan. Uit deze ruzies ontstond uiteindelijk een oorlog… om de rozenkwarts.

Op een avond staken de Rozenkwartslandbewoners de koppen bij elkaar om tot een oplossing van dit probleem te komen. Paul, een van de dorpswijzen, vertelde hen over zijn droom:

Een Hogere macht heeft mij laten weten dat we weer rozenkwarts moeten gaan geven. Dan, wanneer de rozenkwarts weer van hand tot hand gaat, zal hij nooit opgaan.”

Allemaal waren ze nu stil en bespraken met elkaar wat ze moesten doen. Paul stond op en gaf hierop zijn buurman een stukje rozenkwarts. Het begin was gemaakt! Iedereen hervond gelukkig de moed en schonk van nu af aan weer rozenkwarts aan elkaar, waardoor de onderlinge liefde opnieuw kon gaan groeien. Ook de aantallen rozenkwartsstukjes stegen nu wederom. Elk rozenkwartsmens had vanaf dat moment weer lief als vanouds en leefde tevreden. De vreemdeling was overigens nergens meer te bekennen.

Paul, de Boodschapper, wist sinds kort heel goed wat liefde was. Hij was verliefd op het allermooiste meisje van het dorp. Ze heette Magdalena. Ze trouwden en hadden elkaar op een heel bijzondere manier lief. Altijd waren ze samen en waar je ze ook trof; ze hielden elkaars handen vast. Wat ze ook deden; ze deden het uit en met liefde. Intens gelukkig en tevreden met elkaar waren Paul en Magdalena.

Op een prachtige winterdag zaten ze in hun huisje bij het grote raam en keken naar de dansende sneeuwvlokjes. Op de achtergrond knisperde het haardvuur. Ze zaten daar eenvoudigweg te zitten en zoals gewoonlijk hielden ze de handen vast. Paul streelde de rug van haar handpalm. Dat deed hij altijd als hij zijn Magdalena wilde laten weten dat hij van haar hield. Buiten liet vrouw Holle het intussen nog altijd heel erg sneeuwen. De hemel was grijs en wit, gevuld met kussens vol vlokken. Heel kort scheen de zon precies op hun huis en tegelijkertijd kwamen twee grote sneeuwvlokken uit de hemel vallen. De vlokken stopten voor hun raam en lachten naar hen. Even later losten ze weer op en stroomden er een lichtstraal en twee sneeuwvlokken door Magdalena heen.
In haar lichaam vonden twee zieltjes hun plekje. Ze lachte naar Paul en zei:

Ik voel nu onze kinderen in mijn lichaam. Het zijn er twee! Volgend jaar in mei worden Rosa en Rosander geboren.”

De tijd verstreek, de dagen werden langer. Alle mensen in Rozenkwartsland verheugden zich buitengewoon op het voorjaar. De zon stond krachtig aan de hemel alsof ze wilde zeggen: “Het wordt een prachtvoorjaar!” En of dat zo was! Het gras was groener dan normaal; de narcissen geler dan ooit. De rozen roken intenser dan tevoren. De grote dag in mei was aangebroken: Rosa en Rosander werden geboren! Vredig lagen ze samen in hun rozenkwartswiegje. Ze lachten aldoor en keken nieuwsgierig naar Rozenkwartsland en de wereld om hen heen. Voor de vader en moeder betekende de komst van de tweeling, geluk en liefde voor twee. Het was perfect! Het gezin was vervuld van liefde en omringd door zulk een liefde groeide het tweetal op. Toen de tweeling ouder werd, genoot ook het hele dorp van hen.

Tijdens de gesprekken die de volwassenen ’s avonds met elkaar hadden, ontdekten Rosa en Rosander dat er nog andere landen en werelddelen bestonden, waar ook andere mensen en stenen leefden. Ze luisterden heel erg goed wat de ouderen allemaal vertelden en in hun dromen waren ze ’s nachts al op reis. Voor hun twaalfde verjaardag hadden hun vader en moeder een feest georganiseerd waarbij het hele dorp was uitgenodigd.

Paul, hun vader en dorpswijze sprak hen toe:

Jullie mogen de wijde wereld intrekken! Wij laten jullie los.” Magdalena, hun moeder, had voor hen een rugzak gevuld en liep ermee naar haar tweeling toe.

In deze rugzak zit genoeg rozenkwarts. Elk lief en belangrijk mens dat jullie ontmoeten, geven jullie, als teken van liefde en vriendschap een stukje van onze rozenkwarts. Zo blijft de liefde onder de mensen groeien en zal er ooit overal vrede heersen. Net zoals hier in Rozenkwartsland.”


Met een groot vuur en tranen in de ogen namen hun lieve ouders en dorpsgenoten afscheid van de kinderen. Iedereen liet hen los. Het moest zo zijn, voor de vrede op de wereld. Ze pakten hun koffertjes en waren klaar voor de grote reis. Vrolijk en moedig gingen ze ervandoor. Ze kwamen aan bij een rivier, waar een bootje met een wit zeil al op hen wachtte. De rozenkwartstweeling stapte in de boot…



De geboorte van Rosa en Rosander - Blauwer dan blauw

Rosa leert zingen en dansen - Het bijzondere ei - Robin de schildpad

De zuivere, gedekte tafel  - Het kampvuur - De regen die de kleuren bracht

De vrouw met de groene ogen - De licht - schaduw reus  - De Regenboog

De redding van het woud  - De kristalvogel  - Het lachen van de zeemeermin

De therapeute uit Finland - De trol en zijn heilige berg -
Het magische woud en zijn engel

De Boodschapper Berninie - De indiaan op het witte paard                                                   Als de zon en de maan aan dezelfde hemel staan - De brug van de aarde naar de hemel

De reis op de dolfijn  - De gouden driehoek

.....

We bieden het aan voor de prijz van Euro 17,90. 

Lemiers-Rijksweg 104A, 6295 AR, Lemiers, Tel: 043-6013823, email: info@hetsteenhuis.nl